– „Nie znam Jezusa” – to chyba jedne z najbardziej bolesnych słów, jakie może się nam zdarzyć wypowiedzieć. Bo naszą istotą, naszą tożsamością, jest „znać Jezusa”. Każdy ból można uśmierzyć, za każdy grzech przeprosić, ale ostatecznie nie wolno zwątpić. Na tym polega nadzieja! – mówił bp Marek Szkudło. Administrator archidiecezji katowickiej przewodniczył Mszy św. podczas Dnia wspólnoty oaz rekolekcyjnych w Ustroniu.

W homilii bp Szkudło zwrócił uwagę, że choć dzień wspólnoty jest jednorazowym wydarzeniem, to powinien “rezonować w sercach uczestników przez cały rok.” Przywołał hasło tegorocznych rekolekcji: „powołani do misji”, a także słowa “piosenki roku”. – Pieśń wdzięczności to zawsze pieśń nadziei. Jeśli Bóg, jeśli Duch Święty ożywia w nas wdzięczność, to wdzięczność ta zawsze jest dodatkowo wyrazem czegoś więcej. Jest wyrazem nadziei – mówił.

Kaznodzieja nawiązał do języków ognia, które spoczęły na Apostołach w dniu Zesłania Ducha Świętego. Pytając o to, co współcześnie jest “uniwersalnym językiem chrześcijaństwa” zauważył, że jest nim “język nadziei”? – Mówić językiem nadziei oznacza: dawać ludziom Słowo Boże i sprawić, by uwierzyli, że to w Nim są powody do ożywienia nadziei – zaznaczył. Przywołał także słowa papieża Franciszka: “Nieprzewidywalność przyszłości rodzi jednak niekiedy sprzeczne uczucia: od ufności do lęku, od pogody ducha do zniechęcenia, od pewności do zwątpienia. Często spotykamy osoby zniechęcone, które patrzą w przyszłość ze sceptycyzmem i pesymizmem, jakby nic nie mogło dać im szczęścia. Oby Jubileusz był dla wszystkich okazją do ożywienia nadziei. Słowo Boże pomaga nam znaleźć ku temu powody.”

Administrator archidiecezji katowickiej przywołał także rozmowę Piotra z Jezusem nad Jeziorem Galilejskim, w której Apostoł trzykrotnie wyznał swoją miłość. Podkreślił, że nawet upadki i zaparcie się Mistrza nie przekreślają powołania do misji. – „Nie znam Jezusa” to chyba jedne z najbardziej bolesnych słów, jakie może się nam zdarzyć wypowiedzieć. Bo naszą istotą, naszą tożsamością, jest „znać Jezusa”. Każdy ból można uśmierzyć, za każdy grzech przeprosić, ale ostatecznie nie wolno zwątpić. Na tym polega nadzieja! – podkreślił.

W homilii cytował także słowa papieża Leona XIV wypowiedziane w pierwszych dniach jego pontyfikatu: „We wszystkim, do czego Pan nas wzywa – zarówno na drodze życia, jak i w wędrówce wiary – niekiedy czujemy, że to nas przerasta. (...) Apostołom którzy, w przededniu śmierci Mistrza, są zatrwożeni i pełni niepokoju, i zadają sobie pytanie, jak będą mogli być kontynuatorami i świadkami Królestwa Bożego, Jezus zapowiada dar Ducha Świętego, składając tę wspaniałą obietnicę: „Jeśli Mnie kto miłuje, będzie zachowywał moją naukę, a Ojciec mój umiłuje go, i przyjdziemy do niego, i mieszkanie u niego uczynimy”. W ten sposób, Jezus uwalnia uczniów od wszelkiej trwogi i obaw, i może im powiedzieć: „Niech się nie trwoży serce wasze ani się lęka”. Zachęcił także, by członkowie Ruchu Światło-Życie, mimo poczucia tego, że misja ich przerasta, nie wahali się jej podjąć.

Kończąc stwierdził, że udział w rekolekcjach nie służy jedynie indywidualnemu rozwojowi. – Jesteśmy tu jednak nie dla własnego dobra, nie tylko dla własnego dobra. Jesteśmy tu jako „powołani do misji”. Jako ci, dzięki którym nadzieja stanie się tlenem dla tego świata, tak bardzo nadziei pozbawionego. Ewangelia – tlenem dla wszystkich, którzy tracą oddech pośród beznadziei, a Duch święty – który, powtarzając za papieżem: „czyni mnie narzędziem swojej miłości wobec innych, wobec społeczeństwa i wobec świata” – Odnowicielem ziemi. Tej ziemi – zaznaczył.

Dzień wspólnoty oaz rekolekcyjnych odbywa się w 13. dniu rekolekcji. Oazowicze rozważają wówczas tajemnicę Zesłania Ducha Świętego. Całość rekolekcji trwa natomiast 15 dni. Każdy z nich jest poświęcony jednej z tajemnic różańca.

katowice.gosc.pl

Homilia