Abp Skworc: "Zawierzam Maryi z Piekar was i dzieło nauki religii w archidiecezji"

Archidiecezja Katowicka

2015-09-12

Homilia na inaugurację roku szkolnego.
Katedra, 2015.09.12

1. Dziś uroczystość Matki Boskiej Piekarskiej – patronki archidiecezji katowickiej, głównej. Jeśli tak jest, to jest Ona również patronką katechezy i katechetów naszej archidiecezji. Bo do istoty Kościoła przynależy ewangelizowanie i katechizowanie. Za możliwość nauczania religii w szkole jesteśmy wdzięczni Bożej Opatrzności i ludziom, którzy podjęli stosowne decyzje i je przygotowali. Z perspektywy minionego ćwierćwiecza stwierdzamy:
Wprowadzenie nauczania religii do szkół otwarło przed nami możliwość docierania z przesłaniem Ewangelii do szerokiego grona dzieci i młodzieży. W czasach chaosu aksjologicznego nauczanie religii w szkole stanowi niezastąpioną formę wychowywania dzieci i młodzieży do wartości!
W ciągu roku szkolnego istnieje możliwość przeprowadzenia ok. 70 godzin jednostek lekcyjnych z religii w szkole, czyli w jednym roku szkolnym istnieje możliwość 60 godzin religijnego formowania uczniów. Dokonuje się to w stosunkowo niewielkiej społeczności – w zespole klasowym, z możliwością indywidualnego kontaktu z uczniem.
To zestawienie pokazuje jak cenna jest szkolna katecheza dla religijnego wychowania młodego chrześcijanina; to pokazuje również jak cenna jest wasza praca, a właściwie posługa, wszak każdy z was jest do szkoły posłany i może nauczać religii w imieniu Kościoła na podstawie udzielonej misji kanonicznej.      
Drodzy katecheci! Wasza obecność w szkole jest wielką szansą na budowanie normalnych, międzyludzkich relacji z nauczycielami innych przedmiotów i z szeroko rozumianym środowiskiem szkolnym.
Po roku 1989 zaistniała możliwość budowania na nowych fundamentach społeczności lokalnych i narodowej. Dzięki nauczaniu religii w szkole zaistniała możliwość, aby rodzina, szkoła, Kościół w kwestiach wychowania i przekazu wartości mówili jednym głosem, co ma ogromne znaczenie w budowaniu wspólnoty ludzkiej i narodowej.
    
Drodzy Katecheci i Katechetki!
2. W minionym okresie 25 lat opracowano pomoce dydaktyczna do nauczania religii; mamy prawdziwy, bogaty rynek katechizmów i pomocy dydaktycznych. W nauczaniu religii środków używamy środków bogatych, ale nie zapominamy, że podstawową forma przekazu jest świadectwo katechety, który powinien być człowiekiem wiary; człowiekiem Jezusa i Kościoła. I to jest pierwsza i fundamentalna informacja, jaką powinni otrzymywać uczniowie – wasza tożsamość. Tę prawdę przypomniał nam papież Franciszek, który jako intencje modlitewną na miesiąc wrzesień wyznaczył katechetów: „aby dawali świadectwo życia zgodnego z wiarą, którą głoszą”. To wasze fundamentalne zadanie!

Bracia i Siostry!
Nie będę mówił o zjawiskach niepokojących, bo 25 lecie to jednak czas radości i satysfakcji; czas jubileuszu; czas dziękczynienia; czas szczególnej łaski, o która prosimy dla siebie i dzieła katechizacji w naszej archidiecezji i naszym kraju.
     Perspektywa kolejnych jubileuszy niech nas mobilizuje do własnej formacji permanentnej - w wszystkich wymiarach. Polecaną formą są zwłaszcza rekolekcje!
Budujcie i wzmacniajcie poczucia więzi katechizowanych z własną parafią. Dotyczy to także was katechetów, bo zanim stajecie się „pracownikami szkoły” na zasadzie umowy o pracę; otrzymujecie od Pasterza lokalnego Kościoła misję, uprawnienie, aby nauczać w imieniu Kościoła, który w naszym przypadku urzeczywistnia się w strukturach archidiecezji, a są nimi parafie.
Katecheza (także nauczanie religii w szkole) jest przede wszystkim budowaniem wspólnoty Kościoła, który najpełniej ujawnia się w celebracjach liturgicznych. Kościół obecny w parafii potrzebuje katechetów. Musimy sobie uświadomić, iż katecheza ograniczona tylko do szkoły, byłaby katechezą zdradzoną. Stąd wobec różnego rodzaju napięć, jakie rodzi współpraca lub jej brak - katechetów z duszpasterzami w parafiach - należy stwierdzić: jesteśmy w jednej łodzi Kościoła; wy, jako katecheci powinniście być obecni i rozpoznawalni w parafii waszego zamieszkania, bo parafie są terytorialne, i w parafii, na terenie której znajdują się szkoły, gdzie katechizujecie. Tam potrzebne jest waszym uczniom wasze świadectwo wiary i życia sakramentalnego, czego oczywista manifestacją jest pełny udział w niedzielnej Eucharystii i we Mszy św. szkolnej.  

3. W kontekście 25 lat nauczania religii w szkolnej rzeczywistości przed katechetami stają wezwania o kreatywność. Jednym z jej imion to misyjność! Obecność – przypadkowa – albo nie przypadkowa - biskupa z Kamerunu – ukazuje nam ten ważny aspekt działalności Kościoła.
Bracia i Siostry!
W naszym katechetycznym i misyjnym działaniu chodzi ostatecznie o człowieka. Bogu ostatecznie chodzi o człowieka. Dlatego Syn Boży "przyjął ciało z Maryi Dziewicy i stał się człowiekiem"- jak słyszeliśmy w Ewangelii. Ilekroć powtarzamy te słowa starożytnego wyznania wiary, przypominamy sobie rolę, jaką Matka Pana odegrała w najważniejszych wydarzeniach zbawczych. Oto Bóg stał się człowiekiem przy Jej współudziale, który obejmował nie tylko biologiczne poczęcie, ale także wszystko to, co wiąże się z przekazaniem życia w szerszym znaczeniu - także wychowanie, także świadectwo przeżywania wiary, także zapewne naukę tego, jak się odnaleźć w szerszej wspólnocie jak rodzina, szkoła i społeczność lokalna.
Jeśli więc w Jezusie z Nazaretu rozpoznajemy najbardziej dojrzałe człowieczeństwo, to w Niej odkrywamy Jego Wychowawczynię. To jeden z powodów, dla których w naszej archidiecezji wzywamy Maryję, jako "matkę sprawiedliwości i miłości społecznej". Umiejętność łączenia w życiu społecznym miłości i sprawiedliwości jest zwykle skutkiem dojrzałego człowieczeństwa członków wspólnoty; dlatego nauczając religii, uczymy prospołecznych postaw.
Wiedząc o tym, strzeżemy nauczania religii w szkole, bo kto inny podejmie trud etycznego wychowania a przynajmniej doprowadzenia do wytworzenia w młodym człowieku i obywatelu tego kraju przekonania, że rozróżnienie dobra i zła jest realne, możliwe i zakorzenione w porządku, który nas przekracza; kto wreszcie nauczy, że człowiek jest zdolny do przekraczania egoizmu, czego najwyższą formą jest miłość, nie cofająca się przed żadną ofiarą w imię miłości do Boga i człowieka; także ofiarą do małej i wielkiej ojczyzny!    
Tak wychowując (do pełni człowieczeństwa) i nauczając staniemy się stróżami i promotorami pokoju i ładu społecznego.
Dlatego w czas jubileuszu zawierzam Maryi z Piekar was i dzieło nauki religii i katechizacji w archidiecezji.
Niech Maryja, Matka Syna Bożego będzie dla każdego z was przykładem i wychowawczynią na drodze do dojrzałego człowieczeństwa; niech będzie Gwiazdą Ewangelizacji!
Wtedy także - przez wytrwały wysiłek naśladowania Jej oddania Chrystusowi - w życiu wspólnoty rodzinnej, szkolnej i lokalnej pojawią się owoce cnót obywatelskich - uczciwości, odpowiedzialności, sprawiedliwości, miłości.

Bracia i Siostry!
Minęły wakacje, nastał czas siewów. W „Psalmie do św. Franciszka z Asyżu” Franciszek Kamecki zawarł prośbę, którą i ja chcę razem z wami dziś wypowiedzieć:
Minął czas wydrapywania ziarenek z kłosów.
Jest pora siewców.
Patronie ubogi,
Drzewo gościnne dla ptaków,
Lesie łagodny dla wilków,
Niczym porządkujący przestrzenie,
Nakazując im ciszę,
I rozległość poranną –
Naucz nas siać ziarno.
Niech z niczego wyrosną łodygi
Bogu na chwałę.
Niech będzie lato złotych zbiorów.

O to się dziś i każdego dnia szkolnej pracy módlmy, wzywając pomocy Tej, która jest Przyczyną naszej radości. Maryi, Matki naszego Zbawiciela. Amen.

Nauczanie ks. Arcybiskupa