„Oto idę, abym spełniał wolę Twoją, Boże”

Homilia Arcybiskupa Katowickiego, Boże Narodzenie 2018

2018-12-29

1. W uroczystość Bożego Narodzenia jako Dobrą Nowinę słyszymy prolog – wprowadzenie do Ewangelii św. Jana Apostoła. Prolog to pieśń o Logosie – Słowie. Była ona wyznaniem wiary, pieśnią pierwszych chrześcijańskich gmin, parafii. Słyszymy w tej pieśni, że Jezus jest Słowem Bożym istniejącym w życiu Trójcy Świętej; że jest działającym i stwarzającym świat i wszechświat razem z Ojcem. I to od Niego pochodzą wszelkie objawy Słowa Bożego w dziele stworzenia, w historii i w ostatecznym dopełnieniu całego zbawienia.

Był On tym Słowem stwórczym, w którym wszystko zostało stworzone. Był Słowem oświecającym, które jaśniało w mrokach świata, by przynieść ludziom objawienie Boga (por. J 1,4).

Autor Listu do Hebrajczyków wyjaśnia na innym miejscu, że na pewnym etapie historii zbawienia, kiedy niejako wyczerpała się starotestamentalna formuła zbawienia, zadeklarował On – Słowo – wobec swego i naszego Ojca w niebie: „Oto idę, abym spełniał wolę Twoją, Boże” ; „Na mocy tej woli uświęceni jesteśmy przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze” (por. Hbr 10,9-10).

2. I tak Słowo Boże z własnej woli otwarcie wkroczyło w historię świata i człowieka, stając się ciałem (por. J 1,14). I od tej chwili było i jest dla ludzi przedmiotem konkretnego doświadczenia do tego stopnia, że ludzie widzieli„Jego chwałę”, co stwierdza św. Jan w swoim liście, a wyposażeni mocą z wysoka – Duchem Pocieszycielem – stali się jej świadkami.

Będąc jedynym Synem Bożym, pozwoliło Słowo poznać ludziom Ojca, a w świat ludzi wprowadziło łaskę i prawdę (J 14,16).

Bracia i Siostry! Skoro Chrystus, będąc Słowem, przyszedł na ziemię w ludzkim ciele, zamieszkał pośród nas pod konkretnym adresem, to nasza postawa wobec Niego jest postawą wobec samego Boga.

Niestety Jego przyjście, ziemska egzystencja stała się okazją do podziałów między ludźmi. Z jednej strony są ciemności, które Go nie przyjęły (J 1,5) i nie przyjmują.

Z drugiej strony są ci, którzy „Je – Słowo – przyjęli” (J 1,12), ci „z Jego pełności otrzymali łaskę po łasce” (J 1,16). Im też dał możność stania się dziećmi Bożymi! My do nich należymy od dnia otrzymania łaski chrztu świętego, kiedy weszliśmy w przestrzeń miłości Ojca, Syna i Ducha Świętego.

3. Działanie Boga, które w uroczystość Bożego Narodzenia odsłania nam dziś słowo Boże, było celowe. Syn Boży stał się synem człowieczym, abyśmy my stali się synami Bożymi, dziećmi Bożymi. I to jest cała prawda o Bożym Narodzeniu, treść i sens naszego święta i świętowania. Dlatego „Chrześcijaninie, poznaj swoją godność!” – wołam za św. Grzegorzem Wielkim.

Drodzy! Jesteśmy uświęceni „przez ofiarę ciała Jezusa Chrystusa raz na zawsze”, abyśmy i my, idąc za przykładem Słowa, wypowiadali Bogu w życiu i w śmierci: „Oto jestem!”.

Zaledwie dwa wyrazy, ale jakże ważne, istotne, wystarczające! Wypowiadając je, mówimy: „Jestem, jestem tu dla Ciebie”. To tym ważniejsza deklaracja, że dziś wielu ludzi, nawet ochrzczonych, mówi: „Oto jestem tu, ale niekoniecznie dla Ciebie”.

Drodzy! Przeżywając Boże Narodzenie, mówcie Bogu: „Oto jestem! Jestem dla Ciebie jak Ty jesteś dla mnie!”. Mówcie za pomocą deklaracji wiary i czynów z niej płynących, które są działaniem, wypełnianiem objawionej na kartach Ewangelii woli Bożej!

Słowo, które stało się Ciałem, pozwoliło ponownie zobaczyć tej woli najgłębszą prostotę i jedność. Wszystko, całą naszą chrześcijańską powinność streszcza Jezus w Ewangelii w prostym zdaniu: „Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. (…) Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego” (Mt 22,37-39).

W tym zawiera się wszystko – cała wiara, zaś nasza w niej odpowiedź sprowadza się do tego jednego aktu miłości, obejmującego Boga i ludzi.

W dzień Bożego Narodzenia – przyjmując Słowo, które stało się Ciałem, przyjmijmy również do serca, do pamięci, do wykonywania te Jego słowa. Wtedy będziemy trwali w komunii – w jedności nieba i ziemi – we wspólnocie z Bogiem i bliźnimi!

„Oto idę, abym spełniał wolę Twoją, Boże”.

Nauczanie ks. Arcybiskupa, NAUCZANIE, Homilie