Życzenia dla szafarzy

Archidiecezja Katowicka

2011-12-19

Jesteśmy bowiem współpracownikami Boga!
(I Kor 3,9)

Szanowni Państwo!

Zwracam się do Was z serdecznym pozdrowieniem i podziękowaniem. Kieruję je najpierw do Szanownego Pana i składam szczere Bóg zapłać za ofiarne pełnienie w tamtejszej parafii posługi nadzwyczajnego szafarza Komunii Świętej. Pana posługa jest w jakimś sensie przedłużeniem posługi kapłańskiej prezbiterów i biskupa, którzy z racji wielu innych niedzielnych obowiązków, nie mają możliwości docierania z Chrystusem w Eucharystii do każdego chorego, do osób w podeszłym wieku. Serdecznie dziękuję za poświęcony czas, siły i miłość wkładaną w pełnienie tej ważnej w Kościele posługi.

Z nie mniej serdecznym podziękowaniem zwracam się do Pana Małżonki. Jestem ogromnie wdzięczny za to, że Szanowna Pani pomogła Mężowi w podjęciu decyzji a teraz wspomaga go w jej wypełnianiu. Świadoma pełnionej przez Męża posługi, akceptuje Pani jego ofiarne zaangażowanie w służbie chorym i samotnym w parafii, poświęcany im czas a nawet związane z wykonywaną służbą wydatki materialne. Najważniejsze jest jednak to, że i duchowo wspiera Pani Męża starając się osobistym życiem modlitwy i poświęcenia, umacniać go w wierności wezwaniom, jakie niesienie służba Eucharystii.

Za to wszystko proszę przyjąć szczere Bóg zapłać wraz z życzeniem, aby świadomość współtworzonego dobra, poszerzanie przestrzeni Komunii i uczestniczenie w przywracaniu nadziei ubogim, niosła wewnętrzną radość i pokój. Niech Bóg obdarza Panią wszelkimi łaskami, aby mogła Pani nadal wspierać Męża w jego posłudze. Niech dla Was i całej Rodziny podejmowana posługa będzie nieustannym wezwaniem do życia Eucharystią i powołaniem do świętości.

 

Obchodzimy uroczystość narodzin Jezusa Chrystusa. Ponad dwa tysiące lat temu wszedł On w świat pełen oczekiwań, lęków i nadziei. Głosił wszystkim, a zwłaszcza ubogim, Dobrą Nowinę o miłości Boga, objawiając nadprzyrodzony wymiar życia każdego człowieka, powołanego do szczęśliwej wieczności i zmartwychwstania.

Przeżywając radosny czas Narodzenia Pańskiego, łamiąc się opłatkiem, dzielimy się wiarą, nadzieją i miłością. Ostatecznie dzielimy się Dobrą Nowiną o zbawieniu. Nowina ta jest bowiem istotą świętowania, źródłem radości, która przekracza ramy bożonarodzeniowego czasu i rozlewa się obfitym strumieniem na cały rok. Tą radością możemy krzepić się zawsze w Bożym Kościele, który mocą Eucharystii staje się naszym domem.

Drodzy!

Świąteczny czas i każdy dzień Nowego Roku, sprawy Waszej Rodziny i posługę, obejmuję modlitwą i znaczę pasterskim błogosławieństwem: W imię Ojca i Syna, i Ducha Świętego.

 

† Wiktor Skworc

Arcybiskup  Metropolita Katowicki

Katowice, Boże Narodzenie 2011 r.

Kalendarium